روحت شاد...
خانهء سبز را همگی به یاد داریم، خانه ای که همواره سبزی و طراوت را به خانه هایمان می آورد، خانه ای که همسفر لحظه هایمان بود، خانه ای که...
و خسرو شکیبایی، کسی که سبز بودن را در ما و برای ما فریاد می زد...
و اینک در نبودش، فریاد می زنم که:
سبز سبزم ولی بی تو خزانم
ریشه دارم،ولی چه بی نشانم
درزمستان سکوتت،بی بهارم
درنبودت شادی وعشقی ندارم...
خسرو شکیبایی، هنرمند جاودانهء تاریخ سینمای ایران، تنها 64 سال مهمان این دنیای کاغذی بود... هیچگاه فراموش نخواهم کرد آن زمان را که در سریال خانهء سبز می گفت:"رئیس باش ولی ریاست نکن..."
افتخارات او به اندازه ای می باشد که در این یادنامهء کوتاه نمی گنجد...
تنها می توان گفت:
سبد سبد چشم خیس
از آسمان بنویس
تو غربت نگاهت
بهارما قشنگ نیست...
خسرو شکیبایی؛ در این دنیای ناشکیبا، شکیبائی ات ستودنی بود...
روحت شاد!
+ نوشته شده در شنبه بیست و نهم تیر 1387ساعت 0:40 توسط آزاد اندیش
|
